Θα παρακαλούσα τους αρμόδιους της Σούπερ Λίγκας να ρίξουν μια ματιά στην επιστολή που δημοσιεύω. Τα στοιχεία του φίλου αναγνώστη είναι στη διάθεση οποιουδήποτε διαθέτει μια κάποια ευαισθησία.
«Θα σας γράψω ένα γεγονός από το “Ανθή Καραγιάννη”, το οποίο διαδραματίστηκε μπροστά μου την Κυριακή λίγα λεπτά πριν από την έναρξη του αγώνα Καβάλα – Παναθηναϊκός.
Λίγα λεπτά πριν από τη σέντρα και η αγωνία στο κατακόρυφο. Μπροστά μου και σε μια άκρη, εκεί που παραδοσιακά ήταν πάντα, έχουν πάρει τις θέσεις τους και 5-6 άτομα με ειδικές ανάγκες με τους συνοδούς τους. Μάλιστα, ένας κύριος είχε έρθει από τη Θεσσαλονίκη για να δει το παιχνίδι αυτό.
Ερχεται λοιπόν ένας κύριος από το προσωπικό του γηπέδου (με «Staff» καρτελάκι) και, ζητώντας συγγνώμη, λέει ότι εκτελεί εντολές του παρατηρητή του αγώνα και της Λίγκας και ζητεί από τους ανθρώπους αυτούς να κάνουν τον γύρο του γηπέδου και να τοποθετηθούν μαζί με τους συνοδούς τους στην ακριβώς απέναντι μεριά του γηπέδου.
Οταν κάποιοι αντέδρασαν και ρώτησαν τον λόγο, η απάντηση ήταν ότι ακριβώς απέναντί τους ήταν η κάμερα της τηλεόρασης και δεν έπρεπε το θέαμα αυτό (των ανθρώπων δηλαδή στα καροτσάκια) να μεταδίδεται μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες συνέχεια στα 90 λεπτά του αγώνα (…).
Εγώ τα γκολ της Καβάλας δεν τα πανηγύρισα, αν και φίλαθλός της με εισιτήριο διαρκείας. Είχα τέτοιο σφίξιμο στο στομάχι. Αυτό όμως είναι το λιγότερο… Και δεν κακίζω φυσικά τον άνθρωπο που εκτελούσε εντολές του παρατηρητή ούτε τον ίδιο τον παρατηρητή.
Κακίζω έμενα, που δεν σηκώθηκα να φύγω… και έχω ακόμα τη συνείδησή μου λερωμένη. Το συμβάν αυτό το ανέφερε ο ίδιος ο πρόεδρος της ομοσπονδίας ατόμων με ειδικές ανάγκες, ο οποίος βγήκε σήμερα Τρίτη σε τοπικό ραδιόφωνο της Καβάλας να κάνει το αυτονόητο, να ζητήσει λίγο σεβασμό, λίγο φιλότιμο… λίγη τσίπα.
Και το τραγικό της ιστορίας είναι ότι όλα αυτά έγιναν σε ένα γήπεδο το οποίο ονομάζεται “Ανθή Καραγιάννη”, μια αθλήτρια με αναπηρία, η οποία τίμησε τη χώρα της»."
Το βράδυ που τα είπε, ήμουν μαζί του 100%. Ν' αγιάσει το στόμα του!
Ανεξάρτητα από το πόσο καλός ή όχι προπονητής ήταν, του είχε γίνει πόλεμος από τις εφημερίδες όσο ίσως δεν έχει γίνει σε κανένα άλλο προπονητή σε ομάδα του ΠΟΚ. Ο λόγος τότε ήταν στα μάτια μου εμφανέστατος: Να κάτσει στον πάγκο του ΠΑΟ επιτέλους ο εκλεκτός και πάντα υπεράνω κριτικής προπονητής των δημοσιοκάφρων Ντούσαν Μπάγεβιτς. Μετά το περιστατικό, ο πόλεμος έγινε ακόμα πιο ανελέητος και δεν άργησε να φύγει νύχτα από τον ΠΑΟ.
Μάλιστα, ακόμα και οι πιο σοβαροί αθλητικογράφοι τον έστησαν στον τοίχο και καλά για την φρασεολογία του και μάλιστα κάποιοι έλεγαν ότι "δεν σέβεται το ψωμί που τρώει στην Ελλάδα" λες και το χρώσταγε σε κάποιον από αυτούς ή λες και πληρωνόταν με δημόσιο χρήμα. Ο μοναδικός άνθρωπος που έδειξε τον μεγαλύτερο υπαίτιο για την κατάντια του ποδοσφαίρου σε αυτή τη χώρα: το μεγάλο μέρος των δημοσιοκάφρων.
Η αποστολή της Εθνικής Ομάδας, ας κοιτάξει αυτές τις φωτογραφίες:
...γιατί από ότι φαίνεται, αυτές είναι το μόνο που θα δουν από Ν.Αφρική -τουλάχιστον ως αποστολή.
Οκ, αφού έριξα την χολή μου μπορούμε να πάμε παρακάτω:
Μετά και τα 2 τελευταία αποτελέσματα, το ζητούμενο "πρόκριση στο Μουντιάλ" γίνεται απόμακρο. Θεωρητικά, έχουμε ακόμα ελπίδες ακόμα και για την πρώτη θέση. Πρακτικά, υποτίθεται ότι έχουμε σχεδόν στο χέρι μας την εξασφάλιση της δεύτερης θέσης που οδηγεί σε μπαράζ -εκτός τραγικού απροόπτου να είμαστε οι χειρότεροι δεύτεροι. Ρεαλιστικά, αμφιβάλλω πολύ ακόμα και για αυτό το ενδεχόμενο, που έχει ως προϋπόθεση να κερδίσουμε εδώ τους Λετονούς στις 10 Οκτωβρίου -ή να φέρουμε ισοπαλία και μετά να κερδίσουμε με τα ίδια γκολ διαφορά εμείς το Λουξεμβούργο και οι Λετονοί τους Μολδαβούς.
Κακά τα ψέματα, έτσι όπως παίζει αυτή η Εθνική, δεν αξίζει να πάει στο Μουντιάλ. Όχι γιατί δεν παίζει κάποιο ποδόσφαιρο ποιότητας, δημιουργικό κλπ, όπως κατηγορούν πολλοί. Στην τελική, και πότε έπαιξε? Αλλά γιατί και αυτό που υποτίθεται ότι θέλει να κάνει, δεν το κάνει καλά.
Δεν είναι σύμπτωση, να τρως 2 φορές, σε 2 συνεχόμενους αγώνες γκολ στο τελευταίο δεκάλεπτο, όταν υποτίθεται θες να κρατήσεις σκορ. Κάτι κάνεις στραβά. Και αν μετρήσουμε και το εντός έδρας ματς με την Ελβετία, οι αγώνες είναι 3. Κάτι λοιπόν δεν κάνεις καλά.
Το βασικό που λείπει από αυτή την Εθνική είναι το καθαρό μυαλό και η δυνατότητα κοντρόλ ποδοσφαίρου. Επίσης λείπει η δυνατότητα δημιουργίας φάσεων, αλλά αυτό δεν το είχε ούτε το 2004. Λείπει το κράτημα της μπάλας στο κέντρο, το οποίο θα περιορίσει την πίεση προς την άμυνα σου και θα δώσει ανάσες -και καθαρό μυαλό στους αμυντικούς σου.
[Όλα αυτά, σεβόμενος τον τρόπο με τον οποίο έχει επιλέξει να παίζει ο Ρεχάγκελ, τρόπο ο οποίος έδωσε την κούπα το 2004 αλλά δίνει και το σημερινό αποτέλεσμα. Το να αρχίσω να αναλύω και να λέω "η Εθνική πρέπει να παίζει επιθετικά, έτσι, αλλιώς, με 4-3-3, 2-4-4, ρόμβους, πιπίνια και κορδέλες είναι εύκολο αλλά χωρίς νόημα. Δεν θα κληθώ ποτέ να προπονήσω την Εθνική και να αποδείξω ότι έχω δίκιο. Όπως και πολλοί εκ των δημοσιοκάφρων.]
Με την Ελβετία, παίξαμε αρχικά με ένα 5-2-3, στο οποίο το ένα μπακ (από αριστερά, ο Σπυρόπουλος) ανέβαινε συχνά. Το "2" στο κέντρο, ήταν ο Κατσουράνης και ο Πατσατζόγλου. Θα μπορούσε να είναι μια καλή επιλογή -και έτσι έδειχνε το πρώτο ημίχρονο, με ένα βασικό ελάττωμα: και με τις 3 γραμμές σε ευθεία, είναι δύσκολο να αναπτυχθείς. Έχεις απλά 3 ξεκομμένες γραμμές, οι οποίες ναι μεν μπορεί ανεξάρτητα να κάνουν καλά τη δουλειά τους, αλλά όχι για πολύ. Μετά την αποβολή, παίξαμε με το παγκόσμια πρωτότυπο σύστημα 5-1-3, με τη μετάθεση του Πατσατσόγλου στα αριστερά και ΚΑΝΕΝΑΝ να μην βοηθάει δίπλα στον Κατσουράνη. Η πλάκα είναι ότι για κάμποση ώρα, αυτή η παράλογη κίνηση του Ρεχάγκελ, παραλίγο να του βγει (ας έμπαινε μέσα το δοκάρι του Σπυρόπουλου 0-0, και θα βλέπατε τι διθυράμβους θα διαβάζαμε για τον προπονηταρά Ρεχάγκελ που επέστρεψε στα παλιά). Η άμυνα κράταγε καλά, η μπάλα έφτανε (υπερπηδώντας το κέντρο, λες και είχε τείχος) στην επίθεση οπού εκεί οι 3 που υπήρχαν, το πάλευαν όπως μπορούσαν να κάνουν κάτι-αλλά είπαμε σε ευθεία γραμμή, τι παραγωγή φάσης να κάνεις? Όμως αυτό το "αμερικανάκι" που παίζαμε (το θυμάστε οι μεγαλύτεροι το "αμερικανάκι" που παίζαμε μικροί?) είχε λογικό και επόμενο, να παίζουν και οι δυο γραμμές -και το σημείο στο κέντρο- να ψοφήσουν από την κούραση. Και όταν ψοφάς από την κούραση, θολώνει το μυαλό και κάνει γκέλες. Στο παιχνίδι είναι.
Με τη Μολδαβία, είδα μόνο το δεύτερο ημίχρονο. Και εκεί, παίξαμε "ρώσικη ρουλέτα". Δεν υπήρχε κανένα σύστημα κρατήματος της μπάλας. Κανένας τρόπος ανάπτυξης. Είναι λογικό, κάποια στιγμή να γίνει η γκέλα. Και αν την γλυτώνεις μια φορά στο δοκάρι και αυτό δεν σου χτυπάει καμπανάκι, θα το πληρώσεις.
Δεν με ενοχλεί το ότι δεν παίζει θεαματικό ποδόσφαιρο ή ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας η Εθνική. Όπως προανέφερα, ποτέ δεν έπαιξε, αλλά και σε εποχές που προσπαθούσε να παίξει δεν έφτανε καν κοντά στις προκρίσεις όπως τώρα. Τώρα τουλάχιστον, είτε προκρινόμαστε (2004, 2008) ή χάνουμε την πρόκριση στο όριο (2006 και κατά πως φαίνεται και τώρα). Αλλά αυτό που επιλέγει να παίξεις, κάντο καλά και ορθολογικά διάολε.
Τέλος, 2 δηλώσεις που με ενόχλησαν: Ρεχάγκελ: "Οι παίκτες ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν" Ωραίο άδειασμα μεγάλε. Μπράβο. Και τί ήταν αυτό? Να μην φάνε γκολ? Σώπα! Αυτό μπορώ να τους το πω και εγώ! ΕΣΥ τι έκανες για αυτό? Μήπως είχες μαζί σου έναν παίκτη, π.χ. τον Νίνη, ώστε να τον βάλεις στη θέση του Καραγκούνη και να μπορεί να κρατήσει μπάλα και να δημιουργήσει? Χαλκιάς: "Ευτυχώς ή δυστυχώς για μερικούς, η εθνική είναι πολύ σκληρή για να πεθάνει" Ναι, μεγάλε. Αλλά αυτό το λες μετά από 1 άτυχο αποτέλεσμα. Μετά από 2, κάνεις τουμπεκί. Γιατί έχω ακούσει από την περασμένη εβδομάδα πολλές φορές το "η Εθνική έχει αποδείξει ότι τα παιχνίδια που θέλει τα παίρνει". Παραδόξως, και με την Ελβετία και πολύ περισσότερο με τη Μολδαβία, ΤΑ ΗΘΕΛΕ τα παιχνίδια. Αλλά δεν τα πήρε.
ΠΑΝΩΣΗΚΩΜΑ: ΟΚ ΜΑΓΚΕΣ, ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΗΠΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΜΟΥ... Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΠΑΛΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ... ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΘΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΟΥΝΤΙΑΛ ΜΕ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ... ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΒΡΙΖΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΩΣ ΑΣΧΕΤΟ ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ...
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Goalday.gr το Σαββατοκύριακο των εκλογών θα έχει αγώνες! Για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Το θέμα της αναβολής της αγωνιστικής "λόγω εκλογών" το συζητούσα με φίλο, μόλις προκηρύχθηκαν οι εκλογές. Γιατί να αναβάλλονται οι αγώνες λόγω εκλογών? Παλαιότερα, ήταν λογικό, γιατί υπήρχε ο φόβος τα έντονα εκλογικά πάθη να περάσουν και στα γήπεδα, όπου θα υπήρχε πολύς κόσμος μαζεμένος. Επίσης, έπρεπε και οι αθλητές να πάνε στους τόπους καταγωγής τους να ψηφίσουν. Και οι δυο λόγοι έχουν εκλείψει πλέον: Τα πολιτικά πάθη έχουν αμβλυνθεί (ευτυχώς) και όσο για το δεύτερο, πλέον ο χρόνος μετάβασης έχει μικρύνει πάρα πολύ, άσε που η πλειοψηφία των παικτών των ομάδων δεν ψηφίζουν στις βουλευτικές εκλογές. Πχ, από τον Ολυμπιακό θα έπρεπε να πάει να ψηφίσει ο Νικοπολίδης, ο Μήτρογλου (και αυτός όχι σίγουρα, μιας και είναι γεννημένος στη Γερμανία) και δε μου έρχεται άλλος, από τον ΠΑΟ ο Βύντρα και ο Σαλπιγγίδης, α, και οι Καραγκούνης-Κατσουράνης, από την ΑΕΚ ο Καφές και από τον ΠΑΟΚ ο Χαλκιάς. Πιο πιθανό είναι να πρέπει να αναβληθεί η αγωνιστική για αυτό τον λόγο αν έχει εκλογές η Βραζιλία ή η Αργεντινή παρά η Ελλάδα.
Ο μόνος λόγος για να αναβληθεί η αγωνιστική είναι να μην μπορεί να ανταποκριθεί η αστυνομία στην φύλαξη των αγωνιστικών χώρων. Αλλά κανονικά, ούτε αυτό θα έπρεπε να επηρεάζει την απόφαση: -Τα εκλογικά κέντρα δεν θα φυλάνε ΜΑΤ αλλά απλοί αστυφύλακες. -Έτσι και αλλιώς, και όταν τα φυλάει τα γήπεδα, αποτρέπει τίποτα? -Μπορούν να βάλουν security για την συγκεκριμένη αγωνιστική. Για την αποτελεσματικότητα τους, ρωτήστε και τον Σηφάκη, για να σας πει.
Τέλος πάντων, η σκέψη της Super League είναι να μην αναβληθεί η αγωνιστική, επειδή θα έχουμε πάλι και άλλη μεγάλη διακοπή καθώς μετά τις εκλογές ξαναπαίζει η Εθνική, επειδή αν περάσει η Εθνική τελικά στο Μουντιάλ δεν υπάρχουν κενές ημερομηνίες, πολύ περισσότερο με το ενδεχόμενο και δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης, για να γίνει η αναβληθείσα αγωνιστική και επειδή πιέζουν και τα κανάλια που έχουν τα δικαιώματα. Η πρόταση είναι να γίνουν οι αγώνες Σάββατο-Δευτέρα και αναμένεται η απάντηση της αστυνομίας.
Ο Παναθηναϊκός όπως ήταν αναμενόμενο, αποκλείστηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Με 2 ήττες κάτι όχι απαραίτητα αναμενόμενο, αλλά σίγουρα αρκετά πιθανό.
Στην εκπομπή Σούπερ Μπάλα του Μέγκα, τα λαϊκίστικα κοράκια ξεκίνησαν να κρώζουν: -Μένιος Σακελλαρόπουλος: (σε ερώτηση προς το Νίνη) Στο δεύτερο ημίχρονο δεν πάτησατε στην περιοχή, σταματάγατε απ'έξω, τι, λάδια είχε? (χα χα, εξυπνάκια). (σχολιάζοντας γενικότερα): Τι, πήγαν, περιμέναν να πάνε να τελειώσει το ματς και να πάνε για μπάνιο? (μα τι πάθος, σίγουρα, εσύ ήθελες να νικήσει ο ΠΑΟ και οι παίκτες είναι ματσωμένα κωλόπαιδα που δεν νοιάζονται). (ερώτηση προς τον Κατσουράνη): Οκ, στο πρώτο ημίχρονο θέλατε να κρατήσετε το μηδέν, δεν σας έκατσε. Στο δεύτερο ημίχρονο τα πράγματα ήταν ξεκαθαρισμένα, γιατί δεν βγήκατε μπροστά, δεν μπορούσατε λόγω ανωτερότητας της Ατλέτικο ή ήταν κάτι άλλο? (όποιος δεν έπιασε την σπόντα ότι ο Τεν Κάτε δεν τόλμησε, είναι εξαιρετικά καλόπιστος άνθρωπος).
Οικονομέας (αμέσως μετά τη λήξη του ματς): Ντρέπομαι σαν Παναθηναϊκός γιατί η ομάδα δεν είχε πάθος. Και όταν έχεις μάθει από αυτή την ομάδα να πηγαίνει στο Άμστερνταμ και να κερδίζει τον Αγιαξ 0-1 με τον κύριο δίπλα (σ.αντιδρασεξ: τον Ρότσα, που ήταν επίσης στο πάνελ) δεν μπορείς να το δεχτείς. (Να θυμίσω στον κ.Οικονομέα, ότι στη ρεβάνς ο ΠΑΟ εισέπραξε 3 από τον Αγιαξ τρώγοντας το πρώτο στο δεύτερο λεπτό. Τι διάλο, η ίδια ομάδα ήταν).
Να ξεκαθαρίσω κάτι: Μπορείς να κάνεις κριτική στον Τεν Κάτε ή την διοίκηση του ΠΑΟ για χίλια μύρια πράγματα. Μπορείς και να κριτικάρεις και τον κάθε παίκτη για άλλα τόσα.
Αλλά δεν μπορείς ρε φίλε να λες ότι "δεν έκανε, δεν έδειξε, δεν αυτό" έτσι, γενικά και αόριστα, όταν έχει παίξει με την Ατλέτικο, λες και είναι καμιά ομάδα της σειράς.
Στο πρώτο ματς, στην Αθήνα, ο ΠΑΟ έδειξε καλά στοιχεία και το πάλεψε όπως μπορούσε. Είχε ανάπτυξη, έπαιξε αρκετά καλή άμυνα, αλλά έπαιζε με μια ομάδα που της αρκούσαν 3 λάθη για να βάλει 3 γκολ. Κακά τα ψέματα, αυτή είναι πλέον η διαφορά των ομάδων μας με αυτές του επιπέδου της Ατλέτικο και ότι παραπάνω γίνεται, γίνεται είτε από συγκυρία (να παίξεις εσύ το καλό σου ματς και ο άλλος το κακό του) είτε επειδή αυτή είναι η φύση του αθλήματος. Στο δεύτερο μάτς, έχει πάλι άτυχη στιγμή να βάλει αυτογκολ στο 5'. Ε, τετέλεσται, τι παραπάνω να συμβεί για να σου στραβώσει το ματς?
Τα σέβη μου στο Νίνη, για την δήλωση του στην ερώτηση: "Υπάρχει κάτι θετικό να κρατήσετε από αυτό το ματς?" απάντησε: Κρατάμε τα λάθη μας για να γίνουμε καλύτεροι. (στην αγενέστατη και ηλίθια ερώτηση του Σακελλαρόπουλου, απάντησε: Δεν ήταν ότι δε θέλαμε να βγούμε μπροστά, αλλά προφανώς δεν μας έβγαινε.) Επίσης, τα σέβη μου στον Κατσουράνη, ο οποίος ειλικρινέστατα παραδέχτηκε ότι η Ατλέτικο ήταν καλύτερη ομάδα και δεν βρήκε δικαιολογίες "ατυχήσαμε με το αυτογκόλ" ή άλλες κλασικές δικαιολογίες.
Μπορεί χτες η "καθεστωτική" ομάδα της δικής μας χώρας, να κέρδισε το Κύπελλο στα πέναλτυ, κάνοντας το 4ο Ντάμπλ σε 5 χρόνια... Αλλά την ίδια ώρα, στην Ισπανία η αγαπημένη Μπάρτσα έδινε ένα ωραίο μάθημα, μια υπέροχη καλλιτεχνική ποδοσφαιρική παράσταση. 2-6 μέσα στη Μαδρίτη, με τις 3πλάσιες φάσεις για γκολ από τη μισητή Ρεάλ και με κατοχή μπάλας 40-60... Και ΤΙ κατοχή!
Παρά το ότι η Ρεάλ προηγήθηκε στο 13', αντίθετα και με την εικόνα του αγώνα μέχρι στιγμής όπου η Μπάρτσα είχε κάνει ήδη 2-3 καλές ευκαιρίες, στο 20' το σκορ είχε γίνει ήδη 1-2! Και αφού γλύτωσε και την ισοφάριση μετά από λίγο, πήγε για ημίχρονο με 1-3. Και παρότι η Ρεάλ μείωσε σε 2-3, πάλι αντίθετα με την εικόνα του αγώνα, δεν της άφησε και πολλά περιθώρια χαράς. 2-4 μετά από 2 λεπτά και στην συνέχεια, χορός στο χορτάρι! Το τελικό σκορ θα μπορούσε κάλιστα να έχει διψήφιο αριθμό γκολ για την Καταλανική ομάδα. Άντε, με το καλό και την απεχθή Τσέλσι την Τετάρτη!
(το ποστ το αφιερώνω στον λατρεμένο Green Revenger, να γλυκαθεί λίγο μετά τον χτεσινό άτυχο τελικό για την ομάδα του...)
...του αληθινού ποδοσφαίρου! Το χειρότερο από τα γκολ σε αυτά τα βίντεο (από την 6η αγωνιστική) εδώ θα ήταν υποψήφιο για "γκολ της αγωνιστικής". Δεν μιλάμε για το καλύτερο, που δεν ξέρεις ποιο να διαλέξεις! (εγώ βέβαια διαλέγω την αργεντίνα που φαίνεται στο πρώτο βίντεο!)
ΛΟΥΚΑΣ ΒΥΝΤΡΑ ΟΕ ΟΕ ΟΕ... χαλάλι τα τρία τεμάχια που αρπάξαμε χτες... Ιστορία έγραψε ο Χαλκιάς χτες... Ο μόνος τερματοφύλακας που έχει φάει 2 από το Βύντρα. Όχι σε ένα ματς, γενικώς!
Πόσα ημίχρονα ή ματς πρέπει να παίξουν για να μπει ένα γκολ? Για την ώρα έχουν παίξει 5 ημίχρονα και τίποτα ακόμα. απδέητ: όπως αναμενόταν πάνε για πέναλτυ. Θα βάλουν κανένα άραγε ή θα σουτάρουν στον αιώνα τον άπαντα?
Μετά το τέλος του αγώνα ΠΑΟ-Ολυμπιακού, οι κ.κ. Βαρδινογιάννης (Γιώργος) και Γιαννακόπουλος (Παύλος) ίσως για πρώτη φορά στη ζωή τους συνέπλευσαν: Φταίει η διαιτησία! (που έφεραν 0-0 με τον Ολυμπιακό).
Από την άλλη πλευρά, ο κ. Σάββας Θεοδωρίδης, έκανε πύρινες δηλώσεις για την "συμπεριφορά"¨που έτυχε η ομάδα τους στο ματς. Όχι για τη διαιτησία, γιατί το πούλμαν λέει έφτασε με καθυστέρηση γιατί τους κυνηγάγαν (ή τους εμπόδιζαν) και στο ΟΑΚΑ υπήρχε "κλίμα τρομοκρατίας". Δεν θα του θυμίσω τη Ριζούπολη, γιατί ένα κακό δεν συμψηφίζεται με ένα άλλο, και τα δύο κακά είναι. Αλλά σε ένα ματς που δεν άνοιξε μύτη και το μόνο που έγινε είναι μια φωτιά που μπήκε στην τάφρο και διακόπηκε για λίγο το ματς -κάτι το οποίο ευνόησε τον Ολυμπιακό- κάνει δηλώσει πυροδοτώντας το κλίμα.
Πάμε και στη δική μου ομάδα τώρα:
Ο Παμπορίδης στο ΠΑΟΚ-Πανιώνιος τα έκανε μαντάρα! Δεν έδωσε ορισμό του πέναλτυ στον Πανιώνιο στο 10', έδωσε για πέναλτυ μια βουτιά για χρυσό στις καταδύσεις στον ΠΑΟΚ, δεν έδωσε ένα πραγματικό πέναλτυ στον ΠΑΟΚ στο δεύτερο. Το μόνο που κατάφερε? Να καταστρέψει ένα αρκετά καλό ματς, που θα μπορούσε ίσως να είναι ματσάρα!
Ο Τσακίρης προς τιμή του βγήκε και είπε "γιατί δεν μας αφήνουν να παίξουμε μπάλα? Μας σφάζει στο πρώτο ημίχρονο και μας παίζει 80-20 υπέρ στο δεύτερο. Τι να το κάνω? Μας κοροϊδεύουν, εγώ θέλω μόνο να μας αφήσουν να παίζουμε μπάλα".
Θα μου άρεσε να έβλεπα τον ΠΑΟΚ να βγάζει ανακοίνωση, όχι μόνο για την Αθλητική Κυριακή, αλλά και μία που να λέει: Ναι, μας ευνόησε η διαιτησία στο ματς, αλλά δε γουστάρουμε και δεν το έχουμε ανάγκη. Δε θέλουμε να αμαυρώνονται οι νίκες μας από τέτοια πράγματα. Αφήστε μας όλους να παίξουμε μπάλα.
Τέλος, χωρίς να θέλω να γίνω και εγώ διαιτητολάγνος, αλλά επειδή το έχουμε δει το έργο πάρα πάρα πολλές φορές στο παρελθόν, ελπίζω η εύνοια για τον ΠΑΟΚ στο συγκεκριμένο ματς να μην έχει σχέση με το ότι την Κυριακή παίζουμε με τον Ολυμπιακό. Η κακομόιρα η Ξάνθη, έχει υποφέρει πολλάκις στο παρελθόν επειδή τύχαινε να παίξει με τον ΠΑΟΚ πριν αυτός παίξει με τον Ολυμπιακό...
Λες να μας βρει καμιά συμφορά? Τις προηγούμενες δύο φορές που ο ΠΑΟ κέρδισε μέσα στη Γερμανίας, τη μία είχε βυθιστεί το Σάμινα και την άλλη είχαν πέσει οι Δίδυμοι Πύργοι. Λέτε να ξυπνήσουμε το πρωί με καμιά δυσάρεστη έκπληξη? Εκτός αν η εκλογή του Ομπάμα στις ΗΠΑ είναι χειρότερη από ότι φανταζόμαστε...
... που κάνουν θεό το Μελισσανίδη και έβριζαν τον Ντέμη που δεν τον ήθελε... Ο "ΑΕΚάρας πρόεδρος" σας, σε άλλη μια δύσκολη στιγμή της ΑΕΚ κάνει την πάπια. Πούντος τώρα? Άλλα ΄τωρα δεν πάει καλά η ομάδα, η επένδυση δεν είναι σίγουρη...
Το Σάββατο πήγα πάλι στη Ν.Σμύρνη να δω Πανιώνιος-ΠΑΟ. Έχω ένα κολλητό "Πάνθηρα" και αφού δεν είμαι κοντά για να πηγαίνω Τούμπα, όποτε έχω όρεξη για γήπεδο πάω Ν.Σμύρνη.
Μετά το ματς, και αφού φύγαμε απογοητευμένοι γιατί θα μπορούσε ο Πανιώνιος να πάρει το ματς, άνοιξα το ραδιόφωνο. Ειλικρινά, πίστεψα ότι ήμουν σε άλλο γήπεδο από αυτά που άκουγα- και διάβασα αργότερα στα αθλητικά σάιτ.
"Ηρωικά ο ΠΑΟ και παρά τη διαιτησία του Ζωγράφου, παίζοντας και καλό ποδόσφαιρο, κέρδισε μέσα στην Ν.Σμύρνη".
Κατ΄αρχήν για τη διαιτησία: Ο Ζωγράφος, όντως "ζωγράφιζε" στο γήπεδο. Τα έκανε μαντάρα.
Αλλά όχι και -μόνο- ενάντια στον ΠΑΟ! Στο πρώτο ημίχρονο έσφαζε τον Πανιώνιο.
Στο πρώτο δεκάλεπτο, όπου ο Πανιώνιος έπαιξε λίγη μπάλα, ο Μουν(νομίζω) "σήκωσε" στον αέρα τον Εστογιάνοφ σε μια επέλαση από τα δεξιά. Κάρτα? Ποια κάρτα? Ο Πανιώνιος φάουλ ανάμεσα σε σέντρα και περιοχή του ΠΑΟ δεν έπαιρνε ούτε με αίτηση (τις λίγες φορές που προσπάθησε να βγει μπροστά). Και κορυφαία στιγμή, η κάρτα στον Ουρουγουανό για την κομπίνα στο κορνερ που δεν πήρε χαμπάρι! Μια νομιμότατη και εξυπνότατη κομπίνα! Μια κάρτα για την οποία παρότι την είχε στις φάσεις, ο "καθηγητής" Βαρούχας δεν πήρε θέση στην Α(θ)λητική Κυριακή!
update: Βιντεάκι στο youtube που δείχνει την ανικανότητα του Ζωγράφου και ότι δεν αδίκησε μόνο τον ΠΑΟ:
Οι πάικτες του Παναθηναϊκού, από το πρώτο ημίχρονο μετά το γκολ, έκαναν προκλητικές καθυστερήσεις. Είχαμε 1-2 διακοπές για τραυματισμούς και μια διακοπή γιατί κάποιοι ανεγκέφαλοι δεν άφηναν τους παίκτες του ΠΑΟ να εκτελέσουν κόρνερ. Καθυστερήσεις? 1 (ΕΝΑ) λεπτό!
Ο Καραγκούνης διαμαρτυρόταν διαρκώς και έκανε τις γνωστές του βουτιές. Και μην τσιμπάτε σε αυτά που γράφτηκαν "ο Ζωγράφος εκνεύρισε τους παίκτες του ΠΑΟ και για αυτό διαμαρτύρονταν". Διαμαρτύρονταν από την αρχή του ματς.
Στο δεύτερο ημίχρονο και μέχρι την ισοφάριση του Πανιωνίου, ο Ζωγράφος... άλλαξε καμβά! Άρχισε να σφυράει πιο εύκολα και να δίνει κάρτες στους πράσινους. Την δεύτερη κίτρινη στον Μουν, να πω τη μαύρη μου αλήθεια, μέσα στο γήπεδο μου φάνηκε κανονική. Φάνηκε σαν να έδωσε αγκωνιά στο Σκούφαλη. Στην τηλεόραση είδα ότι μάλλον δεν ήταν ούτε φάουλ...
Στο τέλος τα ίδια... Για να δείξει κίτρινη στον Γκαλίνοβιτς, αυτός έπρεπε να φάει όλες τις καθυστερήσεις. Όταν στο 88 με μπάλα στημένη για να εκτελέσει το άουτ πήγε μέχρι το κόρνερ για να πάρει άλλη μπάλα, ο Ζωγράφος έκανε το μαλάκα...
Πολλά έγραψα για διαιτησία και δε μ'αρέσει καθόλου, αλλά δε μ'αρέσει να ακούω και αρκούδες.
Για μπάλα τώρα:
Ο Πανιώνιος μπήκε γερά, με ορμή από τον κόσμο που είχε γεμίσει το γήπεδο. Δείτε και τι έκανε ο Εστογιάνοφ στον Καραγκούνη:
Αυτό μάλιστα, είναι ο λόγος για να βλέπεις ποδόσφαιρο! Μέχρι το 15' ο ΠΑΟ δεν ήξερε που πάταγε στο γήπεδο. Με την πάροδο του χρόνου, ισορρόπησε το παιχνίδι, πήρε χαλαρά το κέντρο και τον έλεγχο και έκοψε τον Πανιώνιο στη μέση. Έβαλε το γκολ σε μια φάση που προήλθε από λάθος της άμυνας του Πανιωνίου (γενικώς, στο πρώτο ημίχρονο οι αμυντικοί του Πανιωνίου δεν μπορούσαν να απομακρύνουν τη μπάλα σε σχετικά εύκολες φάσεις), κράταγε τα ηνία και έκανε μερικές ακόμα μικροευκαιρίες. Μόνο προς το τέλος του ημιχρόνου, ο Πανιώνιος προσπάθησε να κάνει κάτι, αλλά τίποτα ιδιαίτερο.
Απο δεξία (για τον Πανιώνιο) ο ΠΑΟ είχε κλείσει καλά τον Εστογιάνοφ., ο Χούτος ήταν αρνητικός, ο Ρεκόμπα καλά κλεισμένος από Σιμάο-Σίλβα, από αριστερά ο Κουτσόπουλος δεν ανέβαινε, προφανώς γιατί φοβόντουσαν το Νίνη, ο Άντερσον τελείως εκτός κλίματος επιθετικά.
Στο Β', ο Πανιώνιος μπήκε πιο δυνατά και ο ΠΑΟ έδειξε να ακούει τις προτροπές της περασμένη εβδομάδας του Καραγκούνη και να κρατιέται πίσω για να κρατήσει το 0-1. Ο Πανιώνιος εξακολουθούσε να έχει πρόβλημα ανάπτυξης (μόνο με τον Κουμορτζί στο κέντρο να τρέχει και να κόβει και να οργανώνει, τι να κάνεις?) αλλά το πάλευε. Πάνω στην αναμπουμπούλα λοιπόν έγινε η φάση με την αποβολή του Μουν, έγινε το 1-1 και ο ΠΑΟ άρχισε να παραπαίει. Εκείνη την ώρα έδειχνε να γέρνει το γήπεδο. Αλλά... ο Λίνεν κοιμήθηκε στον παγκο! Ενώ είχε δυο αλλαγές ακόμα, δεν έκανε καμμία μέχρι το 87', ενώ αν φρεσκάριζε εκείνη την ώρα την ομάδα, με τον εκνευρισμό και το σάστισμα που είχε ο ΠΑΟ, μάλλον θα το έπαιρνε το ματς. Αντίθετα, κρατούσε 4 παίκτες πίσω για να φυλάνε τον Μάντζιο ενώ ο ΠΑΟ ήταν με 10. Λογικό και δίκαιο να το πληρώσει λοιπόν, στη μοναδική φάση που έκανε ο ΠΑΟ από το 60 και μετά.
Δύο τρεις παρατηρήσεις εδώ:
1) Πόσο νομίζουν ότι βοηθούν την ομάδα τους οι ανεγκέφαλοι που πέταγαν αντικείμενα στο κόρνερ σε Καραγκούνη και Νίνη και κροτίδες στον επόπτη? Πόσο μαλάκες μπορεί να είναι? Επίσης, το να βρίζουν το Νίνη "αλβανό" τι τους κάνει να αισθάνονται? Μπράβο στους (αρκετούς) άλλους φιλάθλους που τους έβαλαν χέρι!
2) Ο Καραγκούνης, γιατί απαξιώνει τόσο τον εαυτό του? Με τις θεατρικές βουτιές και τις διαμαρτυρίες νομίζει ότι κερδίζει κάτι? Το μόνο που κατάφερε, είναι να κάνει την κερκίδα στο Β' να φωνάζει "Πέσε - Πέσε" και "Βγάλτε έξω τον καραγκιόζη". Από αγανάκτηση!
3) Ο Μάντζιος γιατί ξεχνάει από που ξεκίνησε? Μετά το 1-2, θεώρησε καλό να δείξει δάκτυλο (παραπάνω από μια φορά) προς την κερκίδα. Αν τον έβρισαν κάποιοι, ήταν σκόρπιοι. Προκάλεσε και τους υπόλοιπους να τον βρίσουν εν χορώ, αν και βρέθηκαν κάποιοι να περάσουν τη λογική: "Μην ασχολείστε ρε με το αρχ..., αξία του δίνετε" φώναξε κάποιος κοντά μου και το σύνθημα για τη μάνα του και τις σεξουαλικές προτιμήσεις του, πνίγηκε εν τη γενέσει του...
4) Η αστυνομία, γιατί πρέπει να φέρεται στους φιλάθλους σαν να είναι ΖΩΑ? Στην είσοδο για τις θύρες 2-3, έβαλε 2 σειρές ΜΑΤάδων να σταματάνε τον κόσμο, μας άφηνε να στριμωχνόμαστε, περιμένοντας για ώρα μέχρι να ανοίξει η αλυσίδα και να αφήνει να περνάμε μερικοί, για να κάνουν στο τέλος μέσα από την είσοδο ένα έλεγχο του κώλου, όπως αποδείχτηκε από της κροτίδες... Αν αυτός ο κόσμος δε συγκρατούσε τα νεύρα του και έκανε το λεγόμενο "ντου" τι θα γινόταν και ποιος θα έφταιγε? Οι "κακοί χούλιγκαν" πάλι? Εγώ είπα ευτυχώς που η κοπέλα μου αρνήθηκε στην επιμονή μου να έρθει στο γήπεδο. Δεν θα κατάφερνα ποτέ να την πείσω να ξανάρθει. Οι άλλοι που έφεραν και τα παιδιά μαζί τους?
Αυτό το ποστ έπρεπε να γραφτεί την περασμένη εβδομάδα, μετά τις μη-νίκες των 3 του ΠΟΚ και τον πανικό που έφεραν οι δημοσιοκάφροι, αλλά επειδή απείχα δεν πρόκαμα. Το ίδιο και μετά το ΠΑΟ-Εργοτέλης.
Αλλά επειδή αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που άνοιξα το μπλογκ, θα τα ανεβάσω ακόμα και σήμερα.
Την περασμένη Κυριακή λοιπόν, όπως θα θυμούνται οι ασχολούμενοι, τα πράγματα "στράβωσαν" ταυτόχρονα και για τους 3 του τέως ΠΟΚ, Ολυμπιακό, ΠΑΟ, ΑΕΚ.
Ο Ολυμπιακός έχασε 1-0 από τον Άρη στη Θεσσαλονίκη, ο ΠΑΟ έφερε 2-2 τελευταία στιγμή εντός έδρας με τον Ηρακλή και η ΑΕΚ ήρθε 3-3 με τον Θρασύβουλο, ενώ στο ημίχρονο προηγούνταν με 0-3.
Από το ίδιο βράδυ και την επομένη στις εφημερίδες, οι "αντικειμενικοί" ξεσπάθωσαν, κυρίως κατά των 3 προπονητών των 3 ομάδων.
(με τους "οπαδικούς" δημοσιογράφους δεν τα βάζω, αυτοί έτσι και αλλιώς δεν θεωρούνται δημοσιογράφοι από εμένα αλλά οπαδοί επι πληρωμή).
Πάμε λοιπόν:
1)Το πρωτάθλημα μας είναι σκατά. Δεν υπάρχει ανταγωνισμός, οι λοιπές ομάδες υπάρχουν για να παίζονται 30 αγωνιστικές. Οι "αντικειμενικοί" φωνάζουν ότι πρέπει να αλλάξει αυτό. Γιατί λοιπόν ρε μάγκες, όταν αυτό συμβαίνει πρέπει να ασχολούμαστε με το "έχασαν οι ΟΣΦΠ-ΠΑΟ-ΑΕΚ" και όχι με το "κέρδισαν ή πήραν ισοπαλία ο Άρης-Ηρακλής-Θρασύβουλος"?
Αν είναι έγκλημα καθοσιώσεως για τους προπονητές των 3 να έρχονται αυτά τα αποτελέσματα, πως θα γίνει καλύτερο το πρωτάθλημα? Αντί να τα αντιμετωπίζουμε ως ευλογία αυτά τα αποτελέσματα τα αντιμετωπίζουμε ως καταστροφή?
2)Ο Ολυμπιακός έχασε 1-0 από τον Άρη, 4ο στο περσινό πρωτάθλημα, στη Θεσαλλονίκη. Δίκαιο αποτέλεσμα, αλλά και ο Ολυμπιακός δεν έπαιξε χάλια. Παίξανε και οι δύο ομάδες και τελικά κέρδισε ο Άρης. Αυτό δεν είναι το ποδόσφαιρο? Έτσι πιστεύω εγώ.
Μάλλον όμως είμαι εξωγήινος. Η κριτική στον Βαλβέρδε: Δεν έβαλε τους παλιούς του Ολυμπιακού, ειδικά τον Τζόρτζεβιτς που τέτοια ματς τα έχει ψωμοτύρι. Και κάποτε ο Ολυμπιακός τα έπαιρνε αυτά τα ματς μόνο με την κλάση ορισμένων παικτών του. Μάιστα. Μα, αν θυμάμαι καλά -που θυμάμαι- αυτό δεν καταμαρτυρούσατε τόσα χρόνια στον Ολυμπιακό? Ότι δεν παίζει ως ομάδα και σώζεται από κάποιους παίκτες του και για αυτό δεν πάει καλά και στην Ευρώπη? Ε, στην προσπάθεια να γίνει ομάδα, θα έρθουν και μερικές ήττες. Αν αυτή η προσπάθεια θα είναι επιτυχημένη ή αποτυχημένη, θα δείξει σε βάθος χρόνου. Αλλά πρέπει να γυρίσουμε σε άλλες εποχές, μόνο και μόνο για ένα 1-0 και μάλιστα από τον Άρη στη Θεσσαλονίκη?
3) Μόνιμη επωδός των δημοσιογράφων κατά των διοικούντων και των παραγόντων είναι "δεν υπάρχει προγραμματισμός, δεν υπάρχει σχέδιο, δεν υπάρχει υπομονή". Να όμως που στην 7η μόλις αγωνιστική "να φύγει ο Τεν Κάτε, ο Δώνης, ο Βαλβέρδε, δεν ξέρουν τι κάνουν δεν ξέρουν που έχουν έρθει". Μου θυμίζουν τους Αλβανούς την εποχή των πυραμίδων στην Αλβανία που φώναζαν "να φύζει ο Μπερίσας (sic)".
Η μεγάλη πλάκα έγινε με τον Τεν Κάτε και τον ΠΑΟ. Ο κόσμος του ΠΑΟ στα τηλέφωνα, υπερασπίστηκε κατά κύριο λόγο τον Τεν Κάτε και είπε "αφήστε τον να δουλέψει". Βγήκε και ο Βγενόπουλος και τον στήριξε και ...τσουπ! Άλλο ένα χρυσό μετάλλιο στο αγαπημένο σπορ των "αντικειμενικών": Κωλοτούμπα! Και σήμερα μετά το ματς με τον Πανιώνιο που κέρδισε -όπως κέρδισε ο ΠΑΟ- γράφουν και λένε ύμνους, για το κοουτσάρισμα του, για τις αντιδράσεις του και άλλα ηρωικά! (αυτά στο επόμενο ποστ, γιατί ήμουν μέσα στο Πανιώνιος-ΠΑΟ και έχω μια προσωπική άποψη).
Άλλα όλα αυτά γίνονται και εξηγούνται από έναν λόγο: Ακροαματικότητες, πωλήσεις φύλλων. Γιατί το 70% του τάργκετ γκρουπ τους είναι οπαδοί των 3. Και όταν δεν πάει καλά η ομάδα, πρέπει να προσφέρουν στον κόσμο κρέας για να κατασπαράξει. Να βρουν φταίχτες. Γιατί στην πραγματικότητα, κανείς, ούτε αυτοί οι δημοσιογράφοι θέλουν να αλλάξει κάτι σε αυτό το ρημάδι το ποδόσφαιρο μας. Γιατί αν αλλάξει μυαλά ο κόσμος, τότε δεν θα υπάρχει λόγος ύπαρξης για 15 αθλητικές εφημερίδες και 4 ραδιόφωνα, γιατί αυτά στηρίζονται στο τυφλό οπαδιλίκι. Και είναι λίγο αυτοί που θα μπορούσαν πραγματικά να σταθούν τότε.
Μια από τις λίγες ομάδες που κρατάνε τις ρίζες τους (κοινωνικά και πολιτικά) στο εμπόρευμα ποδόσφαιρο, είναι η ιταλική Livorno. Η αριστερή ομάδα της Ιταλίας, με αιώνια κόντρα με τη Lazio που έχει οπαδικό πυρήνα φασιστών.
Στα παρακάτω βιντεάκια, η οπαδοί της Livorno τραγουδάν στις κερκίδες τα Bella Ciao και Bandiera Rossa, καθώς και συνθήματα κατά του Berlusconi
Κατ'αρχάς, ΠΑΟΚ-ΠΑΟ την Κυριακή. Σε γεμάτη Τούμπα, χωρίς φιλάθλους του ΠΑΟ (δυστυχώς, αλλά με τις κενές θέσεις που απαιτούνται για τον φόβο τον επεισοδίων τι να κάνεις).
Αλλά εγώ που είμαι Αθήνα, δεν θα πάω στο ματς.
Αντ΄αυτού όμως θα αποζημιωθώ: Θα πάω Πανιώνιος-ΆΡΗΣ! Στη Ν.Σμύρνη και με ντεμπούτο Ρεκόμπα! Άντε ρε Πανιωνάρε, φάε τον αιώνιο αντίπαλο!
Ελπίζω, τώρα οι παίκτες της εθνικής ποδοσφαίρου να κατάλαβαν γιατί κάποιοι γκρινιάζαμε -καλόπιστα- για τις εμφανίσεις της ομάδας και γιατί δεν πήγαμε στο γήπεδο το Σάββατο -και αρκετοί ούτε χτες το βράδυ. Όχι, δεν θα τους την πέσω. Δεν με άρεσε που χάσαμε, αλλά ποδόσφαιρο είναι, η ήττα είναι μέσα στο παιχνίδι. Απλά, όταν δεν παίζεις μπάλα, ακόμα και αν κερδίζεις με 2 & 3-0, κάποια στιγμή θα την πατήσεις. Ειδικά αν δεν το συνειδητοποιείς και νομίζεις ότι φτάνει αυτό που παίζεις. Αυτό φωνάζαμε κάποιοι -οκ, όχι όλοι, αλλά οι στραβοί πάντα υπάρχουν, ειδικά σε αυτή τη χώρα.
Παίξαμε και χάσαμε λοιπόν. Για την ακρίβεια, δεν παίξαμε και πολύ. Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο τίποτα. Εμένα μου έδωσε την εντύπωση, ότι αφού -ειδικά μετά την ισοπαλία Λετονίας-Ισραήλ- μας βόλευε η ισοπαλία, μπήκαμε για να μην χάσουμε, να δώσουμε χώρο στους Ελβετούς και σε καμιά κόντρα επίθεση αν κάτσει να βάλουμε και ένα γκολ, έχει καλώς. Όπως 2004. Μόνο που δεν το κάναμε τόσο καλά όπως τότε, και σε μια στραβή φάση, έγινε το πέναλτι και... 0-1. Στο δεύτερο ημίχρονο, μπήκαμε να το παλέψουμε. Και το παλέψαμε. Όχι τόσο ορθόδοξα, αλλά το κυνηγήσαμε. Και καταφέραμε να ισοφαρίσουμε, σε μια φάση που ξεκίνησε από τον Ελ Σίντ - Καραγκούνη. Ο οποίος μπήκε σε μια αλλαγή που μπορούσε μόνο ο Ρεχάγκελ να κάνει: Σήκωσε τον Καραγκούνη και εκεί που παίζουν τα "στοιχήματα" αν θα βγάλει στόπερ ή μέσο (τον Μπασινά δηλαδή) βγάζει τον... Σαμαρά! Και, κακά τα ψέματα, σχεδόν του βγήκε! Απλά, πάνω στον ενθουσιασμό να πάρουμε όλο το ματς και να μην βολευτούμε με την ισοπαλία, έγινε μια γκέλα πίσω και φάγαμε και δεύτερο. Οκ, είπαμε, ποδόσφαιρο είναι αυτό. Γίνονται αυτά. Και για να λύσω την απορία κάποιων, αφού μας βόλευε η ισοπαλία, γιατί μετά την ισοφάριση δεν κάτσαμε στα αυγά μας, εγώ πιστεύω ότι οι παίκτες, δεν ήθελαν να βολευτούν. Ίσως να ήθελαν να δώσουν και απαντήσεις. Και εμένα, όσο και αν ρεαλιστικά-βαθμολογικά δεν ήταν ότι ποιο σώφρον, αυτό μου άρεσε!
Όπως λοιπόν δεν είχαμε προκριθεί επειδή κάναμε 3 στα 3 και 8-0 με τις Μολδαβολουξεμβουργολετονίες -με την ευκαιρία καθόλου κακό, οι προκρίσεις παίζονται πολύ στα "μικρά" ματς- έτσι δεν έχουμε αποκλειστεί επειδή χάσαμε από τους Ελβετούς.
Τελειώνοντας, θέλω να γράψω κάτι γενικότερο για την εθνική ποδοσφαίρου. Όπως δεν ήταν δική μου η επιτυχία της εθνικής το 2004, αλλά των παικτών, έτσι δεν είναι και δικές μου οι αποτυχίες της. Η ζωή μου δεν θα αλλάξει ούτε προς το καλύτερο, ούτε προς το χειρότερο από τα αποτελέσματα της εθνικής-και της κάθε ομάδας. Απλά τα καλά της, θα μου βάλουν μια πρέζα ζάχαρη στην καθημερινότητα μου. Οι παίχτες δεν έχουν να μου αποδείξουν λοιπόν τίποτα. Στραβά κι ανάποδα να τα κάνουν όλα, την καύλα που μου προσέφεραν το 2004, δεν την ξεχνάω. Προσωπικά, και ποτέ να μην ξαναπεράσουν σε τελική φάση διοργάνωσης, το 2004 μένει εκεί που είναι: ψηλά. Αλλά το δικαίωμα να κάνω -καλόπιστα πάντα- κριτική για το πως παίζει, φυσικά και το διατηρώ. Και να έχουν στο μυαλό τους οι παίκτες -και ο Ρεχάγκελ- ότι η επιθυμία μας να παίξει καλύτερα η ομάδα και η κριτική όταν δεν το κάνει, ξεκινάει από το ότι τους πιστεύουμε. Αλλιώς, θα το παίρναμε απόφαση, θα λέγαμε "τι να κάνουμε, τόσο μπορούν, αυτό είναι, δεν πάει παρά πάνω" και θα γυρίζαμε στα προ 2002 δεδομένα: 2-3 χιλιάδες κόσμος στα παιχνίδια της εθνικής, ανάμεσα τους και κάποιοι σαν εμένα που γουστάρουν το ποδόσφαιρο ανεξαρτήτως αποτελέσματος και απλώς θα εκτιμούσαν την προσπάθεια.
