Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσωπικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσωπικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009

ΦΤΟΥ!

(κουκούτσια είχε?)
(post-vacation post)

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΚΑΡΙΟΛΗΣ ΦΩΝΑΖΕΙ:

"ΕΚΛΟΓΕΣ"!

Τρίτη 18 Αυγούστου 2009

Διακοπές!

Όπως θα δείτε και στο κύριο μπλογκ μου, την κάνω για διακοπές!
Φέτος ελπίζω ότι θα ποστάρω συχνότερα εδώ στο αθλητικό μπλογκ.

Θα περιμένω τις επόμενες μέρες να δω:
-Αν ο Κετσπάγια θα γίνει προπονητάρα που έχει έτοιμο τον θρύλο όταν πρέπει ή αν ξέρει να παίρνει αποτελέσματα ή αν θα γίνει "μυρωδιάς" και "τυχαίος"
-Αν ο Τεν Κάτε θα ξαναγίνει "πρώτος μάγκας" αν καταφέρει αυτό που μοιάζει ακατόρθωτο, να περάσει ο Βάζελος την Ατλετικο, "υπναράς και άσχετος" αν χάσει πολλά με λίγα ή αν θα "φταίει ο Αντωνίου που δεν του πήρε σεντερ μπακ".
Θα έχει ξεκινήσει και το πρωτάθλημα όταν γυρίσω, θα έχουν αρχίσει και τα όργανα.

Να στε καλά, και να μην τσιμπάτε στους "αλητικογράφους" (δεν το έφαγα κατά λάθος το Θ) που είναι οι μεγαλύτεροι ΟΦΑ του κλάδου τους.

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2009

Γράμμα στο Γκολ στο 90'

E-mail που έστειλα σήμερα το απόγευμα στην εκπομπή του Βαγγέλη Μπραουδάκη μην αντέχοντας να ακούω άλλο για διαιτητές, εύνοιες και αδικίες κλπ από τους ακροατές στα τηλέφωνα και ο οποίος το διάβασε ολόκληρο:


Βαγγέλη, Περικλή και λοιποί ακροατές,
Καλησπέρα και καλή χρονιά.
Σου στέλνω αυτό το mail για να εκφράσω την στεναχώρια μου.
Στεναχώρια, γιατί σε μια περίοδο όπου:
-Μια συνδικαλίστρια, η γνωστή πλεόν δυστυχώς σε όλους κα Κούνεβα, έχει υποστεί επίθεση με βιτριόλι.
-Καταπατόνται σε πορείες κλπ βασικά δημοκρατικά δικαιώματα
-Στη Γάζα και σε άλλες περιοχές γίνεται ο κακός χαμός
-Οι πολιτικοί μας όλων των αποχρώσεων μας δουλεύουν ψιλό γαζί

Το σοβαρότερο πρόβλημα πολλών, είναι το πέναλτι και το οφ σάιντ και το αν αδικήθηκε ο ΠΑΟ ή η ΑΕΚ ή ο ΠΑΟΚ ή αν ο Ολυμπιακός είναι πολύ ή λίγο ευνοημένος.
ΠΡΟΣΟΧΗ, ΔΕΝ ΛΕΩ
"ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΕΝΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ".
Είμαι ο τελευταίος που θα το πω, και για το αποδεικνύει το ότι σε ακούω και σου έχω στειλει αρκετά μέηλ.
Και εγώ ασχολούμαι.

Αλλά έλεος ρε αδέρφια και συμπολίτες.
Αν την οργή και αγανάκτηση που βγάζετε για τα πέναλτυ και τα οφ-σάιντ τα βγάζατε για τα πράγματα που έχουν πραγματικα ουσία στη ζωή μας, η ζωή όλων θα ήταν καλύτερη

Ασχοληθείτε με την μπάλα, άλλα όχι με το αν ο κάθε μεγιστάνας και η εταιρεία του ευνοήθηκε ή όχι

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2008

Περί Εθνικής Ποδοσφαίρου...

...και προσέλευσης κόσμου:
Το περασμένο Σάββατο η εθνική Ελλάδας, έπαιζε με την αντίστοιχη της Μολδαβίας για τα προκριματικά του Μουντιάλ. Κέρδισε 3-0.
Στο γήπεδο πήγαν περίπου 13.000 φίλαθλοι. Αρκετοί ποδοσφαιριστές στις δηλώσεις τους παραπονέθηκαν -έως και διαμαρτυρήθηκαν άκομψα-, για την κατά τη γνώμη τους χαμηλή προσέλευση του κόσμου.
Από δημοσιογράφους και τηλεφωνάκηδες των ραδιοφώνων δόθηκαν πολλές ερμηνείες.
Κάποιοι είπαν ότι δεν πήγαν για την εθνική "του Γκαγκάτση", κάποιοι για το ακριβό εισιτήριο, κάποιοι για την κακή μπάλα που παίζει η εθνική και κάποιοι γιατί η εθνική δεν έχει δικούς της οπαδούς αλλά οπαδούς των επιτυχιών της.

Αφήνω απ΄έξω την πρώτη κατηγορία, αυτών που πιστεύουν ότι "είναι η εθνική του Γκαγκάτση", είναι οι μη λογικά σκεπτόμενοι που έχουν ένα συγκεκριμένο κόσμο στο μυαλό τους και δεν είναι δυνατόν να κάνεις λογική συζήτηση μαζί τους.

Η απάντηση είναι λίγο από όλα τα άλλα τρία.
Τα δεδομένα είναι:
Η εθνική προ euro2004 και τροχιάς πρόκρισης προς αυτό, μάζευε 2-3000 κόσμο με το ζόρι και με δωρεάν εισιτήρια σε σχολεία (ξέρω, είχα πάει σε κάποια ματς, στο ΟΑΚΑ).
Μετά το euro και για αρκετό καιρό, δεν έβρισκες εισιτήριο.
Η εθνική Ελλάδας ποτέ δεν έπαιξε και δεν μπορεί να παίξει μπάλα επιπέδου Βραζιλίας. Παίζει ένα συγκεκριμένο στυλ ποδοσφαίρου.
Τα εισιτήρια προχτές ξεκινούσαν από 15€ το φτηνότερο, φαντάζομαι στα πέταλα. Στα προηγούμενα ματς, το φθηνότερο ήταν 20€.

Εγώ θα δώσω την δική μου απάντηση:
Στο προχτεσινό ματς, συζητήσαμε την πιθανότητα να πάμε. Πιστεύοντας ότι δεν θα βρούμε εύκολα εισιτήρια, δεν το προσπαθήσαμε. Όταν είδαμε στην TV το γήπεδο μισοάδειο είπαμε "όχι ρε γαμώτο". Όταν τελείωσε το ματς είπαμε "πω πω, ευτυχώς που δεν πήγαμε".
Γιατί? Όχι γιατί παρά το σκορ, η εθνική δεν έπαιξε μπαλάρα. Αλλά γιατί μετά το 3-0, δεν προσπάθησε να κάνει ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ. Περίμεναν να τελειώσει το ματς. Ήμασταν πίσω από τη σέντρα και περιμέναμε τους Μολδαβούς και τον χρόνο να κυλίσει.
Δεν λέω να σκιστούν. Έρχεται και άλλο ματς, έχουν και τις ομάδες τους, γιατί να τραυματιστούν ή να υπερκουραστούν? Αλλά, ρε αδερφέ, μια προσπάθεια να δείξετε ότι σέβεστε αυτούς τους τύπους που ήρθαν στο γήπεδο να σας δουν. Να κάνεις εμένα που έμεινα στην τηλεόραση μου να πω "μαλακία έκανα, την άλλο φορά να πάω". Και όχι να κοντεύει να με πάρει ο ύπνος.
Και το θέμα της τιμής παίζει. Πώς να δώσω 20€, εγώ ο μισθωτός των 1000€ που ζω μόνος μου, για αυτό το πράγμα? Διευκρινίζω, ότι από άποψη, το ακριβότερο εισιτήριο που δέχομαι να πληρώσω και για ματς της Σούπερ (ο θεός του ποδοσφαίρου να την κάνει) Λίγκας, είναι 15€ για ντέρμπι και 10€ για απλό ματς. Δεν αξιολογώ το προϊόν που μου προσφέρεται για παραπάνω.
Όσο για τους οπαδούς της εθνικής, προ 2004 είχε 2-3 χιλιάδες, τώρα έχει 13 χιλιάδες. Και με τα χάλια που παίζει. Και οι οπαδοί των ομάδων, όταν η ομάδα τους δεν παίζει μπάλα, αραιώνουν. Εκτός αν θέλουμε και η εθνική να έχει οπαδούς που πάνε βρέξει - χιονίσει αλλά μόνο μπάλα δεν βλέπουν και φωνάζουν για το τι κάνει στο κρεβάτι του ο διαιτητής, ο αντίπαλος, η μάνα του και όλοι οι άλλοι.

Για να μαζέψει κόσμο, δικό της η εθνική, εμένα και τους φίλους μου, που δεν είμαστε θέλω να πιστεύω ανεγκέφαλοι αλλά εραστές του ποδοσφαίρου, πρέπει κάτι να δίνει. Λίγη μπάλα, λίγο σεβασμό, λίγη προσπάθεια. Και να τον σέβεται και στην τιμή.

Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2008

O φανατισμός μας τελείωσε...

...αν υπήρξε και ποτέ...
Όπως δηλώνω και πάνω δεξιά στο μπλογκ, συμπαθώ τον ΠΑΟΚ, αν και χαμουτζής, αλλά o φανατισμός μας τελείωσε από το 2000. Όχι ότι ήμουν ποτέ φανατισμένος, με την έννοια του χούλιγκαν ή αυτού που η ζωή του εξαρτάται από την ομάδα του, αλλά όσο να 'ναι και παρακολουθούσα εντατικά, και τη σχετική πλάκα έκανα με φίλους, και αφορμή για να τους την πω και να πειραχτούμε και όλα. Όποτε έπαιζε ο ΠΑΟΚ θα κανόνιζα οπωσδήποτε να δω το ματς, είτε σπίτι, είτε σε καμιά καφετέρια όταν μπήκαμε στην εποχή του Filmnet.
Και λίγο πιο μικρός ακόμα, στεναχωριώμουνα άμα έχανε και η ομάδα.
Όλα αυτά τελείωσαν λίγο πριν πάω φαντάρος, τον Οκτώβριο του 2000.
Ήταν ένα παιχνίδι ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός στο ποδόσφαιρο, στην Τούμπα και ακολουθούσε ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός, επίσης στην Τούμπα. Εποχή Μπατατούδη, στα καλά του ακόμα. Είχα ήδη καταλάβει, ότι και λόγω επιχειρηματικής φιλίας, ήμασταν αρκετά "φιλικά σωματεία" με τον Ολυμπιακό του Κόκκαλη.
Είχα παρατηρήσει ότι την αγωνιστική πριν από τους αγώνες με Ολυμπιακό, παίρναμε σφυριγματάκια και συνήθως νίκες.
Σε εκείνο τα ματσάκι λοιπόν, ξεκίνησε ο ΠΑΟΚ πολύ δυναμικά, έπαιξε πολύ καλή μπάλα στο πρώτο ημίχρονο και βρέθηκε να κερδίζει 2-0. Στο β' ημίχρονο, ο ΠΑΟ ανέβηκε πάρα πολύ και το γήπεδο "έγειρε" από την άλλη μεριά. Κατάφερε να ισοφαρίσει. Εγώ έβλεπα μερικά μυστήρια σφυριγματάκια υπέρ του ΠΑΟΚ και είχα αρχίσει να ψυλλιάζομαι. Ώσπου έγινε το μαγικό: ο Βόκολος (στον ΠΑΟ τότε) βάζει το γκολ της ζωής του με ένα ανάποδο ψαλίδι! 2-3!
Ή μήπως όχι? Το κοράκι (δεν θυμάμαι ποιος ήταν) ανακαλύπτει επιθετικό φάουλ και προς έκπληξη ακόμα και τον ΠΑΟΚτσήδων το ακυρώνει! Εκεί πετάχτηκα από τη θέση μου λέγοντας "δεν είναι δυνατόν, ακόμα και με τον βάζελο, μας αβαντάρουν για να κάτσουμε να χάσουμε από τον γαύρο την άλλη εβδομάδα" και πρώτη φορά ήθελα να χάσουμε! Δεν άντεχα να κερδίσουμε έτσι. ΟΚ, λάθη γίνονται αλλά αυτό ήταν απροκάλυπτο! Κερασάκι στην τούρτα: στο 92' και ενώ έχει δείξει 3 λεπτά καθυστέρηση, φεύγουν από τη σέντρα 3 παίκτες του Παναθηναϊκού με έναν αμυντικό του ΠΑΟΚ. Σχεδόν σίγουρο γκολ. Και όμως, το κοράκι, έκανε πάλι το θαύμα του: ΦΡΡΡΡΡΡ! Λήξη!
Είχα αηδιάσει. Την επόμενη εβδομάδα, όντως χάσαμε από τον Ολυμπιακό, δεν θυμόμουν το σκορ, το βρήκα από το ίντερνετ, 2-4.
Για άλλη μια φορά επί Μπατατούδη, ο γάυρος πέρναγε από την Τούμπα, σε ένα ματς που είχε φανατιστεί (για να μη μας πάρουν και χαμπάρι).
Αυτό (και μαζί και η θητεία που ακολούθησε) ήταν το τέλος της παθιασμένης σχέσης μου με την μπάλα. Από τότε εξακολουθώ να παρακολουθώ, αλλά με τελείως άλλο μάτι.
eXTReMe Tracker